Rzeźba została wykonana ręcznie z serpentynitu stosunkowo miękkiego, ale bardzo trwałego kamienia, który od dziesięcioleci stanowi podstawowy materiał dla rzeźbiarzy w Zimbabwe. Proces jej powstawania jest pracochłonny i wymaga zarówno siły fizycznej, jak i dużego wyczucia formy. Najpierw artysta wybiera odpowiedni blok kamienia, często kierując się jego naturalnym kształtem i układem barw. Następnie przy użyciu prostych narzędzi, takich jak młotek i dłuto nadaje formę rzeźbie. Kolejnym etapem jest stopniowe dopracowywanie detali twarzy, nakrycia głowy czy elementów biżuterii przy użyciu drobniejszych narzędzi oraz pilników. Na końcu powierzchnia jest szlifowana i polerowana, często ręcznie, aż uzyska charakterystyczny połysk, który wydobywa naturalne odcienie kamienia od ciemnych zieleni po brunatne i czerwone tony.Tego typu rzeźby najczęściej związane są z tradycją artystyczną ludu Shona, który zamieszkuje Zimbabwe i stworzył jeden z najbardziej rozpoznawalnych nurtów współczesnej sztuki afrykańskiej, znany jako „Shona sculpture”. Nie jest to jednak sztuka ludowa w ścisłym, dawnym sensie rozwinęła się głównie w XX wieku, łącząc tradycyjne wierzenia z nowoczesną formą ekspresji. Artyści Shona często podkreślają, że rzeźba „już istnieje” w kamieniu, a ich rolą jest jedynie ją wydobyć.
Przedstawienie kobiety w takiej formie ma zazwyczaj znaczenie symboliczne. Kobieta bywa interpretowana jako uosobienie życia, płodności, opieki i ciągłości pokoleń. Wyraźnie zaznaczony biust może odnosić się do macierzyństwa i karmienia, a spokojny, uśmiechnięty wyraz twarzy symbolizuje harmonię i wewnętrzny spokój. Nakrycie głowy i biżuteria podkreślają godność oraz status społeczny. W szerszym ujęciu rzeźba może być także wyrazem szacunku dla kobiecej siły i roli w społeczności, a jednocześnie nawiązuje do duchowego świata. W kulturze Shona ważna jest więź między ludźmi a przodkami oraz przekonanie, że materia (kamień) może być nośnikiem ducha.